Gökkuşağı Forumu

Dünya soğuktur

Pazartesi, 9 Ekim 2017

“Korku ise suyun üstünde bir minare gibi. Her gün çıkardığı ses ile günü beşe böldüğünü anlıyoruz.”

-Yalnız mısın?

-Evet, duygu olarak yalnız hissediyorum. Yaşamak, nefes alabilmek için bir amaç bulamıyorum. Bir ben miyim yahu dünyayı bu haliyle sevmeyen!

-Ne varmış dünyanın halinde?

-Etrafına bakmıyor musun? Yoksa bakıyor da görmüyor musun? İnsanlar yaşamak istedikleri hayatı değil de, yaşamak zorunda kaldıkları hayatları yaşıyorlar.

Odamda bir noktaya bakıyor ve zihnimde kendi kendime konuşuyorum. Açık kapıdan babamın önce sesini duyuyorum sonra kendisini görüyorum. “Bir zamanlar elimi başıma götürürdüm. Avuçlarım ölmüş saçlar ile dolardı. Artık saçlarım dökülmüyor.” diyor anneme bakarak babam. Oturmuş, iki eli, iki dizinin üstünde biraz öne doğru eğilmiş, sırtında fukaralığın vermiş olduğu kamburluk. Beyazların siyahlara karşı giriştiği isyanda yitip giden canlar gibi babamın saçları. Uzaktan bakınca beyaz, yaklaştıkça aralarda geçmişten kalma birkaç direnen siyah. Ve yitip gidenlerin bıraktıkları boşluk.

Eser: Marianne Ferrer

-Gece bizi saklıyor.

-Hayır, karanlık hem bizi hem de geceyi saklıyor.

-Gecedir ama karanlığı var eden.

-Karanlık olmasa gece de olmazdı.

-Karanlığın olmadığı bir gece belki daha güzel olurdu. Gün bitiyormuş gibi olmazdı. Devam ediyormuş gibi olurdu. Zamanın geçiyor oluşuna bu kadar yakından tanıklık etmezdik.

İnanç suyun altında. Korku ise suyun üstünde bir minare gibi. Her gün çıkardığı ses ile günü beşe böldüğünü anlıyoruz. Sonra sonra anlıyorsun çıkardığı seslerle sadece günü bölmediğini. Seni, beni, bizi böldüğünü. Seni, beni, bizi korkulara hapsetmek bir süre sonra kendisine kul etmek istediğini. Gelen sese doğru yürüyüp içeriye doğru giriyorsun. Artık sen de günü beşe bölüyorsun. Kul oluyorsun. Kulluğu ruhunda hissediyorsun. Ayakkabılarını giyip işe gidiyor patrona kulluk ediyorsun. Askere gidiyor komutana kulluk ediyorsun. Okula gidiyor öğretmene kulluk ediyorsun. Toplamda devlete kulluk ediyorsun ve ölüyorsun.

-Kişinin kendisiyle konuşmayı bıraktığı an yalnızlığın başladığı andır.

-Kişi her anında yalnızdır.

-Kişi annesiyle dünyaya gelir. Annesinin yanında yalnız değildir.

-Kişi annesinin yanında yalnız değildir.

-Kişi annesi öldüğü zaman yalnızdır.

-Kişi annesi öldüğü zaman yalnız kalır.

*KaosGL.org Gökkuşağı Forumu’nda yayınlanan yazılardan yazarları sorumludur. Yazının KaosGL.org’ta yayınlanmış olması köşe yazılarındaki görüşlerin KaosGL.org’un görüşlerini yansıttığı anlamına gelmemektedir.